cultuurbarbaar

• de kunstlobby, april 1996
BommelAlsJeBergijptWatIkBedoel
In één van Maarten Toonders boeken roept een heer van stand, Olie B. Bommel: “Heer Tijn! Wilt u eens komen kijken naar een kunstvoorwerp dat ik gekocht heb? Ik wil graag weten of het mooi is, als u begrijpt wat ik bedoel.”

Die aanhaling schoot mij door het hoofd toen ik in een uitnodiging van De Kunstlobby te Capelle aan den IJssel kreeg om de officiële opening van een tentoonstelling van moderne beeldende kunst te verrichten.

Naar eigen maatstaven ben ik een cultuurbarbaar! De wereld van de kunst is mij volstrekt onbekend. En mogelijk daardoor onbemind.

Toen ik eenmaal ja had gezegd, voelde ik mij geroepen om mij enigszins te oriënteren op de eigen kunstbeleving. Ik ontdekte dat er verschillende kunstwerken die bij mij thuis aan de muur hangen, of op verschillende plaatsen in huis staan.

Het zelfbeeld dat ik op kunstgebied had veranderde daardoor. Schijnbaar was het toch niet zo droevig met mijn kunstbeleving gesteld als ik zelf wel vreesde.

Ik werd en wordt toch veel vaker ‘geraakt’ door kunstuitingen dan ik zelf wilde (doen) geloven.

Langzaam drong het besef door, dat het daar bij kunst ook om draait: de kunst resp. het kunstvoorwerp is eerst en vooral een verbeelding van een gevoel, een gemoedstoestand van de kunstenaar.

Je mag, nee, je moet kunst mooi vinden, of lelijk. Emotioneel, of koud. Grillig of fijntjes. Dat juist is de kracht van de taal van de kunst. Zij laat zich breed interpreteren, en altijd communiceren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s