The road to hell

the road to hell - chris rea

the road to hell – chris rea

10 albums (9 reguliere en 1 verzamel met herwerkste songs) waren voorafgegaan. Maar Chris Rea was nog lang niet uitgezongen. Met ‘The Road To Hell’ sloeg hij een iets ander pad in, vooral de thematiek werd verlegd: hier niet meteen liefde, jeugdjaren en de zee als onderwerp, wel maatschappijkritische songs. Wellicht is het zijn meest succesvolle album, zeker vanuit commercieel standpunt bekeken. Voor het eerst zag ik een clip vaak gespeeld worden. Die clip was natuurlijk ‘The Road To Hell’. Het eerste deel is somber en dreigend, in deel 2 barst de song volledig open. Als we zo door doen, zijn we onze planeet naar de verdoemenis aan het helpen, de weg naar de hel. Heerlijk gitaarspel. Op dit album staat de gitaar veel centraler dan voorheen. De invloed van de tv wordt zwaar op de korrel genomen in ‘You Must Be Evil’: je moet wel slecht zijn om zulke rotzooi op onze kinderen los te laten. Tien jaar later zal ‘The Road To Hell 2’ verschijnen, maar dan zal het gaan over de invloed van de computer.

‘That’s What They Always Say’ hoort ook in dat rijtje, uiteindelijk draait het om geld en macht. De dreiging, maar ook een sprankeltje hoop, is er in het wondermooie ‘Looking For a Rainbow’: mensen op zoek naar een beloofd land, een aards paradijs. Bewondering voor Amerika (natuur, niet politiek) weerklint in ‘Texas’ en ‘Daytona’.

Weing liefdessongs dit keer, alleen ‘Your Warm and Tender Love’ (mooie ballad) en ‘I Just Wanna Be With You’ (luchtig niemendalletje als afwisseling van een eerder zwaar album) gaan erover. De slotsong ‘Tell Me There’s A Heaven’ is een pareltje: het kind vraagt aan zijn pa of er wel een hemel bestaat, waar al die rotzooi voorbij is. Geen antwoord, wel een troostend en warm nummer. Passende afsluiter: we zijn op de weg naar de hel, maar de hemel biedt redding. Maar toch overheerst doemdenkerij en somberheid: bestaat dat land met de regenboog, bestaat die hemel? De warme stem van Rea doet een beetje geloven in het goede.

The Road To Hell

Stood still on a highway
I saw a woman
By the side of the road
With a face that I knew like my own
Reflected in my window
Well she walked up to my quarterlight
And she bent down real slow
A fearful pressure paralysed me
In my shadow

She said “Son, what are you doing here?
My fear for you has turned me in my grave”
I said “Mama, I come to the valley of the rich
Myself to sell”
She said “Son, this is the road to Hell”

On your journey ‘cross the wilderness
From the desert to the well
You have strayed upon the motorway to Hell

Well I’m standing by a river
But the water doesn’t flow
It boils with every poison you can think of
And I’m underneath the streetlights
But the light of joy I know
Scared beyond belief way down in the shadows
And the perverted fear of violence
Chokes a smile on every face
And common sense is ringing out the bells
This ain’t no technological breakdown
Oh no, this is the road to Hell

And all the roads jam up with credit
And there’s nothing you can do
It’s all just bits of paper
Flying away from you
Look out world take a good look
What comes down here
You must learn this lesson fast
And learn it well
This ain’t no upwardly mobile freeway
Oh no, this is the road to Hell

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s