Wat nooit geneest

alzheimer.png

12 Jaar geleden was ik met mijn beste vriend Paul op vakantie in Zwitserland. Hij ging ’s morgens brood halen en zou binnen vijf minuten terug zijn. Anderhalf uur later kwam hij terug. Hij was verdwaald. Het brood was hij vergeten.

Een half jaar later ging hij voor onderzoek naar het ziekenhuis. ‘Ik heb Alzheimer’, zei hij, ‘en volgens de dokter heb ik nog maar vijf jaar te leven’.

Dat is nu 12 jaar geleden.

Inmiddels zit Paul in een tehuis. ‘Jong dement’ noemt men dat. Beetje bij beetje heb ik hem moeten afgeven. Zien hoe zijn briljante brein draadje voor draadje uit elkaar valt. Hoe zijn vaardigheden één voor één wegvallen.

Wat mij troost is dat hij zelfs nu nog onmiskenbaar Paul is. In de kleinste dingen die hij doet herken ik hem. En hij herkent mij nog.

Een jaar geleden kwam ik terug van een bezoek aan hem (tweeënhalf uur in de auto). En ik begon een brief aan hem te schrijven. Dit lied is die brief. Ik ben toen achter de piano gekropen en heb er muziek onder gezet. Binnen vijf minuten was het af. Daarna heb ik er nix meer aan veranderd.

Hoop dat je ’t mooi vindt.

http://www.KeesMeerman.com

Nog een bladzijde…

one more page.png

  • De verbeelding beschikt over alles

‘One More Page’ is een korte animatie over wat verbeelding hebben betekent bij het lezen. We volgen Holly en haar verbeelding als ze haar boek van buitengewone avonturen ’s avonds leest.

Als wij verlegen zijn

maxresdefault.png

Sam, een verlegen jongeman, bevindt zich in een slow motion wereld. Hij probeert de tijd te herstellen, maar daarin faalt hij. De omstandigheden doen hem zijn collega’s arbeiders te redden – en Natalie – het meisje waarvan hij in het geheim houdt.

“Het Goeie Leven”

  • Een sociaal-realistische film over het Brabant van de jaren 90

Vettige colaglazen op een papieren tafelkleed rondom een gourmetstel, een leren shag-etui in de bedrijfskantine, een gehaakt kleedje over de leren bank en vergeeld plastic over het toetsenbord. “Het Goeie Leven” is een sociaal-realistische film over het Brabant van de jaren 90. In de film volgen we dorpelingen tijdens hun dagelijkse bezigheden in een fictief Brabants dorp. 
De gemeenschap maakt zich op voor de tradities van de decembermaand. De gezelligste maand van het jaar.

De film bestaat uit scènes die elk in een totaalshot een situatie laten zien. Zo volgen we onenigheid bij de gemeenteraad over digitalisering bij de plaatselijke voetbalclub, een oude vrouw probeert los te komen van haar eenzaamheid en een puber probeert via een assertiviteitscursus van het pesten af te komen.

Een kus die niet het hart raakt, verveelt slechts

love.jpeg.png

  • Valentijn

Valentijnsdag. Voor de Romeinen ooit een belangrijk feest. Volgens het verhaal werden de namen van ongehuwde jonge vrouwen in een grote kom gegooid. Ongehuwde mannen mochten dan beurtelings een naam trekken. Tijdens het daarop volgende feest van anonieme liefde waren de twee jonge mensen die zo aan elkaar gekoppeld werden elkaars partner.

In de Verenigde Staten begon men met het verleggen van de nadruk van anonieme naar echte liefde.

Zo evolueerde Valentijn door de jaren heen van anonieme naar geheime of verborgen minnaar.

Valentijn is – als de meeste van zijn liefdes – een beetje dwaas en – vooral – lustig nieuwsgierig. Echte liefde echter, vraagt de kunst van volhouden, elkaar beschermen, aanraken en begroeten.

brokje blijde boodschap van kerstmis voor 2016

pieck 2016

openstaan voor het goede
maakt rijk

dag maria en jozef
bij het tafereel denk ik
aan wat jullie eens overkwam

hoe de geest gods jullie bezielde
hoe jullie – door twijfels heen –
je ja-woord gaven
waarmee jullie aan onze wereld
jezus doorgaven als geschenk
als levensinspirator

dankjewel voor het grote aandeel
dat jullie samen met jezus
in mijn totale leven hebt

dankjewel god van het leven
voor je godmenselijk liefdesspel

het goede gaat een stille weg
waar het hart de leiding heeft
het goede dat haar kracht ontleent
aan liefde die zich geeft

de kerst wil ik nu graag doorleven
als hergeboorte van het goede

het goede in mijzelf
in ieder ander

en dan ga ik de grens passeren
van ’t oude naar ’t nieuwe jaar
met het perspectief voor ogen
dat het goede in ons allemaal
zelf de volle kracht bevat
om het minder goede en het kwade
niet de baas te laten zijn

stilletjes overdenk ik ook
het goede op mijn weg
dat ik door jou beleven mocht
daarvoor zeg ik: dankjewel
en ik wens je graag al goeds
in de voortgang van je leven

Want zonder liefde zijn wij niets…

Eenvoud, schoonheid en liefde. Drie van de belangrijkste elementen voor een gelukkig leven. Het was dan ook onvermijdelijk dat de nieuwe korte film FAWNS van Griekse regisseur Thanasis Tsimpinis mij zo sterk raakte.

Volledig geschoten in zwart-wit, vertelt FAWNS vertelt het verhaal van de liefde tussen twee mannen. Het is echter meer dan een homoseksuele liefde. Met zijn abstracte beeldtaal en oprechte script, kan dit net zo goed het liefdesverhaal tussen twee vrouwen of een vrouw en een man zijn. Met andere woorden, het zou over jou en mij kunnen gaan…

Het idee voor de korte film ontstond uit een kleine geborduurde afbeelding van een hert. Deze kleine afbeelding riep nostalgische gevoelens op bij de regisseur. Zij ontlokten hem zijn eigen verhaal. Na onderzoek naar herten en de mythen en verhalen die hen omringen, kwam hij met het script voor FAWNS, gebaseerd op bepaald gedrag van wilde herten. Hoewel het verhaal dat de voice-over vertelt, op het eerste gehoor geen enkele verwantschap lijkt te hebben met de beelden, wordt de gelijkenis langzaam maar zeker op een subtiele en poëtische manier blootgelegd

FAWNS
Door Thanasis Tsimpinis
Winnaar Best Cinematography op het 20ste Athens International Film Festival.
Officiele filmpagina: facebook.com/fawnsmovie
Music free download: oundcloud.com/crsh-2/fawns-music