Van een kleine vonk komt een groot vuur…

‘Old Ideas’ – Leonard Cohen zingt met de gratie van een man die beseft dat het te laat is om het geweer van schouder te veranderen

“I got no future, I know my days are few”, zingt Leonard Cohen op Darkness, één van de nummers op zijn twaalfde album ‘Old Ideas’. Toch heeft de bejaarde Cohen na een carrière van 45 jaar en elf albums nog het nodige te melden. Alsof hij de Dood recht in de ogen keek en met zijn diepe, bezwerende stem proclameerde dat hij hier nog niet helemaal klaar was.

De notie dat hem niet veel tijd meer gegeven is, dringt duidelijk door in deze tien liedjes, maar zonder dat het ergens naargeestig of meelijwekkend wordt. Cohen klinkt nog strijdbaar en vitaal, doch tegelijkertijd getekend door het leven. De intonatie van zijn brommende praatzang geeft ieder woord dat telt extra gewicht.
Cohen bezorgt je enerzijds koude rillingen op nummers als ‘Show Me The Place’ en ‘Come Healing’, terwijl hij je geruststelt op ‘Anyhow’ en ‘Banjo’. En ‘Different Sides’ is geniaal in zijn uitvoering. De Canadees spuugt de Dood in het gezicht en daagt hem uit. Hij ridiculiseert zijn eigen sterfelijkheid zoals enkel grote dichters dat aandurven.

Patrick Leonard (vooral bekend van zijn vele werk met Madonna en aan MTV Unplugged) heeft een belangrijk aandeel op dit album als producer, muzikant en coauteur. Hij en zijn collega-producers zorgen voor sobere arrangementen, allen in dienst van de tekst. De bijdrage van The Webb Sisters is bloedstollend mooi.

Populaire problemen…

Prachtplaat. Om héél lang en langzaam van te genieten.

‘Popular problems’ van Leonard Cohen is een prachtplaat om héél lang en langzaam van te genieten. De zanger onderstreept daarmee zijn imago als de coolste (bijna) 80-jarige van de planeet.

Rust en aandacht, daar gaat het om. Zoals in in de openingstrack ‘Slow’. Daarin bezingt hij graag de tijd te nemen. Zoals dat gaat bij Cohen, krijgt de tekst al snel een erotische lading. Tegen een wat al te haastige geliefde:

All your moves are swift
All your turns are tight
Let me catch my breath
I thought we had all night

Op ‘Popular problems’ laat Cohen het gaspedaal echt heel ver omhoog komen. In sommige songs ligt het tempo zelfs zo laag dat ze nauwelijks vooruit lijken te komen. Bezwaarlijk? Integendeel. Op heel het album klinkt een diepe en donkere, soulvolle groove. Heel even doet het geluid denken aan een op het verkeerde toerental afgespeelde funksingle, maar zit je er eenmaal in, dan kom je er nog maar moeilijk uit. Die vooral door bas gedomineerde sound is de perfecte ondergrond voor Cohens zang, hoewel zang een wat groot woord is voor wat we horen; Cohen declameert roestig fluisterend. Maar je mist geen woord van wat hij meldt over – typische Cohenonderwerpen – de liefde, dood, religie en de toestand in de wereld.