The African Trilogy

Tap Root Manuscript is het zesde studio album van Neil Diamond, uitgebracht in 1970. Het was een van de meest experimentele albums die hij opnam, met prominente Afrikaanse klanken en instrumenten. Het album eindigde als een commercieel succes, met een reeks van top 40 hits.

Cracklin Rosie is een van de grootste hits die Neil Diamond heeft. Maar dat is niet het enige. Vanaf track nummer 6 hoor je iets anders, een kinderkoor dat zingt. Een instrumentaal nummer (dat werkelijk briljant is) en Afrikaanse invloeden. Een reeks van nummers die bekend staat als “The African Trilogy.”

Diamond studeerde Afrikaanse cultuur op de Kenyon Missie, de Verenigde Naties en de afdeling Afrikaanse Studies aan de UCLA.

Voor de neutrale luisteraar is dat misschien niet interessant, maar diegenen die van verschillende invloeden houden is dit een genot. Dit is een cd met alles erop en eraan. Uptempo, ballad, instrumentaal. Wat wil je nog meer? Het album was een van de meest experimentele van zijn tijd. Maar zijn voorbeeld ondervond in de latere jaren veel belangstelling van andere westerse musici. Waarbij je moet denken aan Peter Gabriel’s My Life in the Bush (1980) of Ghosts van David Byrne met Brian Eno (1981). En wat te denken van Graceland met Paul Simon (1986).

Melody road – dankzij muziek genieten hartstochten zichzelf

Melody Road – Neil Diamond (oktober 2014)

melody road

Een van de eerste lp’s die ik ooit kocht, was Jonathan Livingstone Seagull. Een plaat waarmee ik niet veel later ook mijn vader aangenaam verraste. Sedertdien ben ik een fan van Neil Diamond. Zijn werk uit de vroege jaren 70 was en is best te pruimen. Met de live-plaat Hot August Night als een van zijn klassieke hoogtepunten. In de jaren die daarop volgden, verschenen er – helaas – ook wel mindere platen.

Dat duurde tot 2005. Toen verraste Neil Diamond vriend en vijand met het geweldige album “12 Songs” met twaalf goudeerlijke songs, ontdaan van alle franje en met zijn nog altijd uitstekende stem in de hoofdrol. In 2008 volgde nog zo’n mooi cadeautje: Home Before Dark. Daarna leek het over met de carrière van Neil Diamond. En dan, dan is daar de inmiddels 73-jarige singer-songwriter met zijn nieuwe plaat Melody Road.

Melody Road bevat prachtige songs met arrangementen die je bij tijd en wijle weer terugbrengen naar de beginjaren van zijn carrière. Neil Diamond klinkt ondanks zijn leeftijd warm en krachtig als in zijn beste jaren.

Neil Diamond – voluit Neil Leslie Diamond (New York, 24 januari 1941) – is een Amerikaanse zanger en liedjesschrijver. Zijn bekendste hit is Sweet Caroline uit 1969. Daarnaast acteerde hij in een film, The Jazz Singer uit 1980, die hem de hit Love on the Rocks opleverde.

Diamond begon in 1958, met songs als Blue Destiny en A Million Miles Away, waarover hij zei “The first song I ever wrote on a piano. I played all the instruments on this demo… because I worked cheap”.

Hij werd vooral populair in de jaren zestig en zeventig. Hij schreef daarbij niet alleen voor zichzelf, maar ook bijvoorbeeld voor The Monkees (A little bit me, a little bit you). Zijn livealbum Hot August Night (1972) vormde de definitieve doorbraak en werd overal bijzonder goed verkocht, zeker in Australië. Mede door dit album wordt hij ook wel als dé popartiest van de jaren zeventig beschouwd.

Na deze plaat volgden nog de nodige pareltjes, zoals Jonathan Livingstone Seagull, Serenade, Beautiful Noise, Love at the Greek en The Jazz Singer.

Veel van zijn songs, vooral die uit zijn begintijd (Red Red Wine, Girl You’ll be a Woman Soon en I’m a Believer), werden door anderen gezongen en ook voor films gebruikt (o.a. Pulp Fiction en Shrek).

In 1980 speelde Neil Diamond de hoofdrol in de tweede remake van de film “The Jazz Singer” van Richard Fleischer. In deze film vertolkt hij de rol van de zoon van een joodse cantor welke zijn droom om popster te worden nastreeft.

In 1998 brachten Neil Diamond en Elmer Bernstein The Movie Album: As Time Goes By uit. Het album kwam in de Billboard 200 chart op de 31ste plaats.

Toen de carrière van Neil Diamond op zijn einde leek te lopen waren er plots drie nieuwe en opvallende cd’s: Three Chord Opera, 12 Songs en Home before dark. Mede door het producerswerk van Rick Rubin (laatste twee albums) en door zelfgeschreven teksten, brachten zij nieuw succes.

Op 14 mei 2008 kwam zijn album Home Before Dark op de eerste plaats binnen in de Billboard Top 200, het was zijn eerste Amerikaanse nummer 1-album.

Op 21 oktober 2014 verscheen zijn nieuwe studioalbum: “Melody Road”.